Επικούρεια Κείμενα - Λουκρήτιος

Το ανθρώπινο γένος μοχθεί πάντα μάταια και άσκοπα, ξοδεύει τα χρόνια του σε μάταιες έγνοιες. Γιατί οι άνθρωποι δεν καταλαβαν πως η ιδιοκτησια εχει το οριο της κι οτι η απολαυση της φτανει μεχρις ενος σημειου. Κι η αγνοια αυτη μας παρέσυρε στα ανοιχτά και ξεσήκωσε απο  το βυθό τα μεγάλα κύματα του πολέμου.

Λουκρήτιος .

Επικούρεια Κείμενα - Λουκρήτιος

ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Αν θέλεις να κυβερνάς τη ζωή σου σύμφωνα με την ανθρώπινη λογική, μάθε πως πραγματικός πλούτος σημαίνει το να αρκουμαστε στα λιγα. Το λιγο ποτε δε λειπει. Οι ανθρωποι επιθύμησαν τη δύναμη και τη δόξα για να στηρίξουν το έχει τους σε στερεα θεμελια και να μπορουν να ζουν τη ζωη τους ήσυχα μες στα πλούτη. Μάταιος κόπος. Στον αγώνα τους να φτασουν ψηλα, σπερνουν το δρομο της ζωης με δυσκολιες και κινδύνους. Κι από την κορυφή, σαν κεραυνός ο φθόνος τούς χτυπα και τους γκρεμιζει με καταφρονια μες σε τρομερα Ταρταρα. Γιατί από το φθόνο, όπως κι από τον κεραυνό, καίγονται οι ψηλές κορφές και κάθε τι που ξεχωρίζει πάνω από τα  αλλα. Αξιζει περισσοτερο να προσαρμοζεται κανεις ησυχα παρά να θέλει να υποτάξει τον κόσμο στην εξουσία του και να κυβερνά βασίλεια. Ασε  τους να χύνουν άσκοπα ματωμένο ιδρώτα εξουθενωμένοι, καθώς παλεύουν στο στενό μονοπάτι της φιλοδοξιας, αφου οι γνωσεις τους υπαγορευονται απο ξενα χείλη, κι οι επιθυμίες τους καθορίζονται από αυτά που ακούν από άλλους κι όχι απο  τα δικά τους αισθήματα.

Λουκρήτιος

ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ - Επικούρειοι Φιλόσοφοι - Μητρόδωρος

Μητρόδωρος (330-277 π.χ.χ.)

Λαμψακηνός φιλόσοφος, ο επιφανέστερος μαθητής και φίλος του Επίκουρου. Ο Επίκουρος είχε συγγράψει έργα με τίτλο "Μητρόδωρος". Ο Κικέρων τον χαρακτήρισε ως δεύτερο Επίκουρο. Ο Μητρόδωρος πέθανε 7 έτη νωρίτερα του δασκάλου του. Στη διαθήκη του ο Επίκουρος μερίμνησε για την ανατροφή των παιδιών του Μητρόδωρου, την οποία είχε αναλάβει μετά τον θάνατό του.

Έγραψε τα εξής βιβλία:

Προς τους Ιατρούς, 3 βιβλία

Περί αισθήσεων

Προς Τιμοκράτην

Περί μεγαλοψυχίας

Περί της Επίκουρου αρρωστίας

Προς τους διαλεκτικούς

Προς τους σοφιστάς, 9 βιβλία

Περί της σοφίας πορείας

Περί της μεταβολής

Περί πλούτου

Προς Δημόκριτον

Περί ευγενείας

Επικούρεια Κείμενα-Διογένης Οινοανδέας

Τη σοφία δεν γίνεται να τη μεταδώσουμε παντού για το λόγο οτι δεν ειναι ολοι σε θεση να τη δεχτουν. Αν υποθεσουμε οτι αυτό είναι δυνατό, τότε αληθινά ο τρόπος ζωής των Θεών θα περασει στους ανθρωπους. Γιατι τα παντα θα ναι γεματα δικαιοσυνη και φιλαλληλια και δεν θα χουμε αναγκη απο τειχη ή νόμους ή όλα εκείνα που μηχανευόμαστε ο ένας για τον άλλον...

Διογένης Οινοανδέας

ΕΠΙΚΟΥΡΟΥ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ

Σημείωση: Δίπλα σε κάθε Δόξα, σημειώνεται το ποιός απέδοσε για το www.epicuros.gr το κείμενο στη σύγχρονη ελληνική. Οι αποδόσεις θα συνεχίζονται μέχρι να ολοκληρωθούν.

I. ΤΟ ΜΑΚΑΡΙΟΝ ΚΑΙ ΑΦΘΑΡΤΟΝ ΟΥΤΕ ΑΥΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΧΕΙ ΟΥΤΕ ΑΛΛΩ ΠΑΡΕΧΕΙ, ΩΣΤΕ ΟΥΤΕ ΟΡΓΑΙΣ ΟΥΤΕ ΧΑΡΙΣΙ ΣΥΝΕΧΕΤΑΙ, ΕΝ ΑΣΘΕΝΕΙ ΓΑΡ ΠΑΝ ΤΟ ΤΟΙΟΥΤΟΝ. {ΕΝ ΑΛΛΟΙΣ ΔΕ ΦΗΣΙ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΛΟΓΩ ΘΕΩΡΗΤΟΥΣ, ΟΥΣ ΜΕΝ ΚΑΤ' ΑΡΙΘΜΟΝ ΥΦΕΣΤΩΤΑΣ, ΟΥΣ ΔΕ ΚΑΤΑ ΟΜΟΕΙΔΕΙΑΝ, ΕΚ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΕΠΙΡΡΥΣΕΩΣ ΤΩΝ ΟΜΟΙΩΝ ΕΙΔΩΛΩΝ ΕΠΙ ΤΟ ΑΥΤΟ ΑΠΟΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ, ΑΝΘΡΩΠΟΕΙΔΕΙΣ.}. (Κ.Δ.Ι)

Το μακάριο και το άφθαρτο ούτε το ίδιο έχει έγνοιες ούτε σε άλλον προκαλλεί. Έτσι δεν περιέχει ούτε θυμούς ούτε συμπάθειες γιατί αυτά ανήκουν στον αδύναμο - αποδ. Μάριος Βερέττας

IV. ΠΑΣΑ ΑΛΓΗΔΩΝ ΕΥΚΑΤΑΦΡΟΝΗΤΟΣ. Η ΓΑΡ ΣΥΝΤΟΝΟΝ ΕΧΟΥΣΑ ΤΟ ΠΟΝΟΥΝ ΣΥΝΤΟΜΟΝ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟΝ, Η ΔΕ ΧΡΟΝΙΖΟΥΣΑ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΣΑΡΚΑ ΑΒΛΗΧΡΟΝ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΠΟΝΟΝ.

Το κάθε συναίσθημα πόνου είναι ευκαταφρόνητο (ασήμαντο). Ο μεν έντονος πόνος είναι σύντομος ως προς το χρόνο που διαρκεί. Ο δε χρόνιος πόνος της σαρκός, είναι ήπιος. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

V. ΟΥΚ ΕΣΤΙ ΗΔΕΩΣ ΖΗΝ ΑΝΕΥ ΤΟΥ ΦΡΟΝΙΜΩΣ ΚΑΙ ΚΑΛΩΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΣ <ΟΥΔΕ ΦΡΟΝΙΜΩΣ ΚΑΙ ΚΑΛΩΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΣ> ΑΝΕΥ ΤΟΥ ΗΔΕΩΣ, ΟΤΩ ΔΕ ΤΟΥΤΟ ΜΗ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΟΥΚ ΕΣΤΙ ΤΟΥΤΟΝ ΗΔΕΩΣ ΖΗΝ. (Κ.Δ.V)

Δεν υπάρχει ηδονική ζωή εάν δεν είναι με φρόνηση, ομορφιά και δικαιοσύνη. Κι ούτε υπάρχει φρόνηση, ομορφιά και δικαιοσύνη εάν δεν είναι με ηδονή. Όπου δεν υπάρχει αυτό, δεν υφίσταται ηδονική ζωή. - αποδ. Μάριος Βερέττας

VIII. Ο ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΩΡΙΣΤΑΙ ΚΑΙ ΕΥΠΟΡΙΣΤΟΣ ΕΣΤΙΝ, Ο ΔΕ ΤΩΝ ΚΕΝΩΝ ΔΟΞΩΝ ΕΙΣ ΑΠΕΙΡΟΝ ΕΚΠΙΠΤΕΙ.(Κ.Δ.XV)

Ο πλούτος της φύσης και ορίζεται και ευκολοαπόκτητος είναι, ο δε των κενών γνωμών(που δεν περιέχουν τίποτε) εκπέφτει στο άπειρο. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

IX.ΚΑΚΟΝ ΑΝΑΓΚΗ, ΑΛΛ&rsquo ΟΥΔΕΜΙΑ ΑΝΑΓΚΗ ΖΗΝ ΜΕΤΑ ΑΝΑΓΚΗΣ. ΤΩΝ ΠΛΕΙΣΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΟ ΜΕΝ ΗΣΥΧΑΖΟΝ ΝΑΡΚΑ, Ο ΔΕ ΚΙΝΟΥΜΕΝΟΝ ΛΥΤΤΑ.

Η ανάγκη είναι κακόν, αλλά καμία ανάγκη δεν υπάρχει να ζούμε μετά ανάγκης. Από τους περισσοτέρους ανθρώπους οι μεν ησυχάζουν σαν να είναι σε νάρκη και οι δε κινούνται σαν να είναι λυσσασμένοι. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XI. ΤΩΝ ΠΛΕΙΣΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΟ ΜΕΝ ΗΣΥΧΑΖΟΝ ΝΑΡΚΑ, ΤΟ ΔΕ ΚΙΝΟΥΜΕΝΟΝ ΛΥΤΤΑ.

Των περισσοτέρων ανθρώπων το ένα μέρος ησυχάζει σαν να ναρκώνεται, το άλλο μέρος κινείται σα να λυσσά. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XII. Ο ΔΙΚΑΙΟΣ ΑΤΑΡΑΚΤΟΤΑΤΟΣ, Ο Δ&rsquo ΑΔΙΚΟΣ ΠΛΕΙΣΤΗΣ ΤΑΡΑΧΗΣ ΓΕΜΩΝ. (Κ.Δ.ΧVΙΙ)

Ο δίκαιος είναι αταρακτότατος, ο δε άδικος είναι γεμάτος από τη μεγαλύτερη ταραχή. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XIII. ΩΝ Η ΣΟΦΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥ ΟΛΟΥ ΒΙΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΤΗΤΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΕΣΤΙΝ Η ΤΗΣ ΦΙΛΙΑΣ ΚΤΗΣΙΣ. (Κ.Δ.ΧΧVΙΙ)

Από όσα η σοφία προετοιμάζει στην μακαριότητα όλου του βίου, το μέγιστο είναι η απόκτηση της φιλίας. -αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XIV. ΓΕΓΟΝΑΜΕΝ ΑΠΑΞ, ΔΙΣ ΔΕ ΟΥΚ ΕΣΤΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ. ΔΕΙ ΔΕ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΜΗΚΕΤΙ ΕΙΝΑΙ. ΣΥ ΔΕ ΟΥΚ ΩΝ ΤΗΣ ΑΥΡΙΟΝ ΚΥΡΙΟΣ ΑΝΑΒΑΛΛΗ ΤΟ ΧΑΙΡΟΝ. Ο ΔΕ ΒΙΟΣ ΜΕΛΛΗΣΜΩ ΠΑΡΑΠΟΛΛΥΤΑΙ ΚΑΙ ΕΙΣ ΕΚΑΣΤΟΣ ΗΜΩΝ ΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟΘΝΗΣΚΕΙ.

Γεννιόμαστε μια φορά, δεύτερη δεν είναι δυνατόν να γεννηθούμε και ούτε πρόκειται αυτό να συμβεί στον αιώνα των αιώνων. Εσύ δε δίχως να είσαι κύριος της αυριανής ημέρας, αναβάλεις το να χαίρεσαι. Ο δε βίος περνάει και ο καθένας μας χάνεται απασχολούμενος. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XVIII. ΑΦΑΙΡΟΥΜΕΝΗΣ ΠΡΟΣΟΨΕΩΣ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΟΦΗΣ ΕΚΛΥΕΤΑΙ ΤΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΠΑΘΟΣ.

Αφαιρούμενης της εμφάνισης, της συνομιλίας και της συναναστροφής, το ερωτικό πάθος χάνεται. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XXI. ΟΥ ΒΙΑΣΤΕΟΝ ΤΗΝ ΦΥΣΙΝ ΑΛΛΑ ΠΕΙΣΤΕΟΝ. ΠΕΙΣΟΜΕΝ ΔΕ ΤΑΣ ΑΝΑΓΚΑΙΑΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ ΕΚΠΛΗΡΟΥΝΤΕΣ, ΤΑΣ ΤΕ ΦΥΣΙΚΑΣ ΑΝ ΜΗ ΒΛΑΠΤΩΣΙ, ΤΑΣ ΔΕ ΒΛΑΒΕΡΑΣ ΠΙΚΡΩΣ ΕΛΕΓΧΟΝΤΕΣ.

Να μη βιάζουμε τη φύση μας αλλά να τη πείθουμε. Να πειθόμαστε ότι πρέπει να εκπληρώνουμε τις αναγκαίες επιθυμίες, τις φυσικές αν δεν βλαπτόμαστε από αυτές και τις βλαβερές να τις ελέγχουμε αυστηρά. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

ΧΧΙΙ. Ο ΑΠΕΙΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΙΣΗΝ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΗΔΟΝΗΝ ΚΑΙ Ο ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟΣ, ΕΑΝ ΤΙΣ ΑΥΤΗΣ ΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ ΤΩ ΛΟΓΙΣΜΩ. (Κ.Δ. ΧΙΧ)

Ο άπειρος χρόνος έχει ίση ηδονή με τον πεπερασμένο, εάν καταμετρήσουμε τα όριά της με λογισμό(λογική κρίση). - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XXIII. ΠΑΣΑ ΦΙΛΙΑ ΔΙ&rsquo ΕΑΥΤΗΝ ΑΙΡΕΤΗ. ΑΡΧΗΝ ΔΕ ΕΙΛΗΦΕΝ ΑΠΟ ΤΗΣ ΩΦΕΛΕΙΑΣ.

Η κάθε φιλία είναι από μόνη της αρετή. Έχει δε λάβει την αρχή της από την ωφέλεια. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XXIV. ΕΝΥΠΝΙΑ ΟΥΚ ΕΛΑΧΕ ΦΥΣΙΝ ΘΕΙΑ ΟΥΔΕ ΜΑΝΤΙΚΗΝ ΔΥΝΑΜΙΝ, ΑΛΛΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΑ ΕΜΠΤΩΣΙΝ ΕΙΔΩΛΩΝ.

Στα ενύπνια(στα όνειρα) δεν έλαχε θεία φύση, ούτε μαντική δύναμη, αλλά δημιουργούνται από έμπτωση ειδώλων. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XXVI. ΔΕΙ ΔΙΑΛΑΒΕΙΝ ΟΤΙ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΥΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΒΡΑΧΥΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΥΤΟ ΣΥΝΤΕΙΝΕΙ.

Πρέπει να αντιληφθούμε ότι και ο πολύς λόγος και ο σύντομος, συντείνουν στο ίδιο πράγμα. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XXXI. ΠΡΟΣ ΜΕΝ ΤΑΛΛΑ ΔΥΝΑΤΟΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΝ ΠΟΡΙΣΑΣΘΑΙ, ΧΑΡΙΝ ΔΕ ΘΑΝΑΤΟΥ ΠΑΝΤΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΛΙΝ ΑΤΕΙΧΙΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝ.

Για όλα τα άλλα είναι δυνατόν να εξασφαλιστούμε, χάρη του θανάτου όμως όλοι οι άνθρωποι κατοικούμε σε ατείχιστη πόλη. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XXXIII. ΣΑΡΚΟΣ ΦΩΝΗ ΤΟ ΜΗ ΠΕΙΝΗΝ, ΤΟ ΜΗ ΔΙΨΗΝ, ΤΟ ΜΗ ΡΙΓΟΥΝ. ΤΑΥΤΑ ΓΑΡ ΕΧΩΝ ΤΙΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΩΝ ΕΞΕΙΝ ΚΑΝ <ΔΙΙ> ΥΠΕΡ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑΣ ΜΑΧΕΣΑΙΤΟ.

Η φωνή του σώματος είναι το να μη πεινά, να μη διψά, να μη κρυώνει. Διότι όταν αυτά τα έχουμε, μπορούμε να συναγωνιστούμε και το Δία υπέρ της ευδαιμονίας. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XXXIV. ΟΥΧ ΟΥΤΩΣ ΧΡΕΙΑΝ ΕΧΟΜΕΝ ΤΗΣ ΧΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΩΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΧΡΕΙΑΣ.

Δεν χρειαζόμαστε πράγματι την βοήθεια των φίλων, όσο την πίστη περί της βοήθειας αυτής. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XXXV. ΟΥ ΔΕΙ ΛΥΜΑΙΝΕΣΘΑΙ ΤΑ ΠΑΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΑΠΟΝΤΩΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ, ΑΛΛ΄ΕΠΙΛΟΓΙΖΕΣΘΑΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΤΑΥΤΑ ΤΩΝ ΕΥΚΤΑΙΩΝ ΗΝ.

Δεν πρέπει να καταστρέφουμε αυτά που έχουμε ήδη από την επιθυμία όσων δεν έχουμε, αλλά να σκεφτόμαστε ότι και αυτά που έχουμε κάποτε τα επιθυμούσαμε. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XXXVΙ. Ο ΕΠΙΚΟΥΡΟΥ ΒΙΟΣ ΤΟΙΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΣΥΓΚΡΙΝΟΜΕΝΟΣ ΕΝΕΚΕΝ ΗΜΕΡΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑΣ ΜΥΘΟΣ ΑΝ ΝΟΜΙΣΘΕΙΗ. (ΕΡΜΑΡΧΟΣ)

Ο βίος του Επίκουρου συγκρινόμενος με των άλλων ως προς την πραότητα και την αυτάρκεια, θεωρείται μυθικός. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XLV. ΟΥ ΚΟΜΠΟΥΣ ΟΥΔΕ ΦΩΝΗΣ ΕΡΓΑΣΤΙΚΟΥΣ ΟΥΔΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΜΑΧΗΤΟΝ ΠΑΡΑ ΤΟΙΣ ΠΟΛΛΟΙΣ ΠΑΙΔΕΙΑΝ ΕΝΔΕΙΚΝΥΜΕΝΟΥΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΕΙ, ΑΛΛΑ ΣΟΒΑΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑΡΚΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΙΔΙΟΙΣ ΑΓΑΘΟΙΣ, ΟΥΚ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΜΕΓΑ ΦΡΟΝΟΥΝΤΕΣ.

Η φυσιολογία (η μελέτη της Φύσης, η επιστήμη) παρασκευάζει ανθρώπους που ούτε καυχιούνται, ούτε είναι αερολόγοι, ούτε επιδεικνύουν την περιμάχητη(περιζήτητη) από τους πολλούς παιδεία, αλλά σοβαρούς και αυτάρκεις, που φροντίζουν τα μέγιστα επί των δικών τους αγαθών και όχι επί των πραγμάτων. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

LII. Η ΦΙΛΙΑ ΠΕΡΙΧΟΡΕΥΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΝ ΚΗΡΥΤΤΟΥΣΑ ΔΗ ΠΑΣΙΝ ΗΜΙΝ ΕΓΕΙΡΕΣΘΑΙ ΕΠΙ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΝ.

Η φιλία περιχορεύει την οικουμένη κηρύττουσα προς όλους εμάς να ξεσηκωθούμε για την μακαριότητά μας. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

LIV. ΟΥ ΠΡΟΣΠΟΙΕΙΣΘΑΙ ΔΕΙ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ, ΑΛΛ&rsquo ΟΝΤΩΣ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ. ΟΥ ΓΑΡ ΠΡΟΣΔΕΟΜΕΘΑ ΤΟΥ ΔΟΚΕΙΝ ΥΓΙΑΙΝΕΙΝ, ΑΛΛΑ ΤΟΥ ΚΑΤ&rsquo ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΥΓΙΑΙΝΕΙΝ.

Μη προσποιείστε ότι φιλοσοφείτε, αλλά να φιλοσοφείτε πραγματικά, γιατί δεν έχουμε ανάγκη του να νομίζουμε ότι υγιαίνουμε, αλλά το να υγιαίνουμε αληθινά. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

LVIII. ΕΚΛΥΤΕΟΝ ΕΑΥΤΟΥΣ ΕΚ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΤΑ ΕΓΚΥΚΛΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΕΣΜΩΤΗΡΙΟΥ

Ας απελευθερώσουμε τους εαυτούς μας από τη φυλακή των καθημερινών υποθέσεων και της πολιτικής. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

LIX. ΑΠΛΗΣΤΟΝ ΟΥ ΓΑΣΤΗΡ, ΩΣΠΕΡ ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΦΑΣΙΝ, ΑΛΛ΄ Η ΔΟΞΑ ΨΕΥΔΗΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ <ΤΗΣ> ΓΑΣΤΡΟΣ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ.

Άπληστη δεν είναι η κοιλιά, όπως οι πολλοί λένε, αλλά η η ψευδή γνώμη υπέρ του ότι η κοιλιά δεν γεμίζει ποτέ. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

LX. ΠΑΣ ΩΣΠΕΡ ΑΡΤΙ ΓΕΓΟΝΩΣ ΕΚ ΤΟΥ ΖΗΝ ΑΠΕΡΧΕΤΑΙ.

Ο καθένας φεύγει από τη ζωή, σαν μόλις να γεννήθηκε. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

LXV. ΜΑΤΑΙΟΝ ΕΣΤΙ ΠΑΡΑ ΘΕΩΝ ΑΙΤΕΙΣΘΑΙ Α ΤΙΣ ΕΑΥΤΩ ΧΟΡΗΓΗΣΑΙ ΙΚΑΝΟΣ ΕΣΤΙ.

Είναι μάταιο να αιτούμαστε στους Θεούς, αυτά που είμαστε ικανοί να χορηγήσουμε οι ίδιοι στους εαυτούς μας. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

LXVI. ΣΥΜΠΑΘΩΜΕΝ ΤΟΙΣ ΦΙΛΟΙΣ ΟΥ ΘΡΗΝΟΥΝΤΕΣ ΑΛΛΑ ΦΡΟΝΤΙΖΟΝΤΕΣ.

Συμπαραστεκόμαστε στους φίλους όχι θρηνώντας αλλά φροντίζοντάς τους. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

LXXΙ. ΠΡΟΣ ΠΑΣΑΣ ΤΑΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ ΠΡΟΣΑΚΤΕΟΝ ΤΟ ΕΠΕΡΩΤΗΜΑ ΤΟΥΤΟ. ΤΙ ΜΟΙ ΓΕΝΗΣΕΤΑΙ ΑΝ ΤΕΛΕΣΘΗ ΤΟ ΚΑΤΑ ΕΠΙΘΥΜΙΑΝ ΕΠΙΖΗΤΟΥΜΕΝΟΝ; ΚΑΙ ΤΙ ΕΑΝ ΜΗ ΤΕΛΕΣΘΗ;

Προς όλες τις επιθυμίες μας πρέπει να θέτουμε το επερώτημα αυτό. Τι θα μου συμβεί αν πραγματοποιηθεί αυτό που επιζητώ κατόπιν της επιθυμίας μου και τι εάν δεν πραγματοποιηθεί. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

LXXVII. ΤΗΣ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑΣ ΚΑΡΠΟΣ ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

Ο μέγιστος καρπός της αυτάρκειας είναι η ελευθερία. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

LXXVIII. Ο ΓΕΝΝΑΙΟΣ ΠΕΡΙ ΣΟΦΙΑΝ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑΝ ΜΑΛΙΣΤΑ ΓΙΓΝΕΤΑΙ, ΩΝ ΤΟ ΜΕΝ ΕΣΤΙ ΘΝΗΤΟΝ ΑΓΑΘΟΝ, ΤΟ ΔΕ ΑΘΑΝΑΤΟΝ.

Ο γενναίος άνθρωπος περί την σοφία και τη φιλία ασχολείται. Το μεν είναι θνητό αγαθό, το δε αθάνατο. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

LXXIX. Ο ΑΤΑΡΧΟΣ ΕΑΥΤΩ ΚΑΙ ΕΤΕΡΩ ΑΟΧΛΗΤΟΣ.

Ο ατάραχος δεν ενοχλείται τόσο από τον εαυτό του όσο και από τους άλλους. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

LXXXΙ. ΟΥ ΛΥΕΙΝ ΤΗΝ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΑΡΑΧΗΝ ΟΥΔΕ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΟΝ ΑΠΟΓΕΝΝΑ ΧΑΡΑΝ ΟΥΤΕ ΠΛΟΥΤΟΣ ΥΠΑΡΧΩΝ Ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΟΥΘ΄Η ΠΑΡΑ ΤΟΙΣ ΠΟΛΛΟΙΣ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΛΕΨΙΣ ΟΥΤ΄ ΑΛΛΟ ΤΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑ ΤΑΣ ΑΔΙΟΡΙΣΤΟΥΣ ΑΙΤΙΑΣ.

Δεν λύει την ταραχή της ψυχής και δεν γεννά την αξιόλογη χαρά, ούτε ο μεγαλύτερος πλούτος που υπάρχει, ούτε η τιμή και περίβλεψη από τους πολλούς, ούτε ότι άλλο προέρχεται από αδιόριστες αιτίες. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

KEIMENO AΠΟ ΤΟ – www.epicuros.gr

ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ - ΚΥΡΙΕΣ ΔΟΞΕΣ

Σημείωση: Δίπλα σε κάθε Δόξα, σημειώνεται το ποιός απέδοσε το κειμένο για το www.epicuros.gr στη σύγχρονη ελληνική. Οι αποδόσεις θα συνεχίζονται μέχρι να ολοκληρωθούν.

I. ΤΟ ΜΑΚΑΡΙΟΝ ΚΑΙ ΑΦΘΑΡΤΟΝ ΟΥΤΕ ΑΥΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΧΕΙ ΟΥΤΕ ΑΛΛΩ ΠΑΡΕΧΕΙ, ΩΣΤΕ ΟΥΤΕ ΟΡΓΑΙΣ ΟΥΤΕ ΧΑΡΙΣΙ ΣΥΝΕΧΕΤΑΙ, ΕΝ ΑΣΘΕΝΕΙ ΓΑΡ ΠΑΝ ΤΟ ΤΟΙΟΥΤΟΝ. {ΕΝ ΑΛΛΟΙΣ ΔΕ ΦΗΣΙ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΛΟΓΩ ΘΕΩΡΗΤΟΥΣ, ΟΥΣ ΜΕΝ ΚΑΤ&rsquo ΑΡΙΘΜΟΝ ΥΦΕΣΤΩΤΑΣ, ΟΥΣ ΔΕ ΚΑΤΑ ΟΜΟΕΙΔΕΙΑΝ, ΕΚ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΕΠΙΡΡΥΣΕΩΣ ΤΩΝ ΟΜΟΙΩΝ ΕΙΔΩΛΩΝ ΕΠΙ ΤΟ ΑΥΤΟ ΑΠΟΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ, ΑΝΘΡΩΠΟΕΙΔΕΙΣ..

Το μακάριο και το άφθαρτο ούτε το ίδιο έχει έγνοιες ούτε σε άλλον προκαλλεί. Έτσι δεν περιέχει ούτε θυμούς ούτε συμπάθειες γιατί αυτά ανήκουν στον αδύναμο - αποδ. Μάριος Βερέττας

III. ΟΡΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ ΤΩΝ ΗΔΟΝΩΝ Η ΠΑΝΤΟΣ ΤΟΥ ΑΛΓΟΥΝΤΟΣ ΥΠΕΞΑΙΡΕΣΙΣ. ΟΠΟΥ Δ&rsquo ΑΝ ΤΟ Η ΔΟΜΕΝΟΝ ΕΝΗ, ΚΑΘ&rsquo ΟΝ ΑΝ ΧΡΟΝΟΝ Η ΟΥΚ ΕΣΤΙ ΤΟ ΑΛΓΟΥΝ Η ΛΥΠΟΥΜΕΝΟΝ Η ΤΟ ΣΥΝΑΦΟΤΕΡΟΝ.

Το όριο του μεγέθους των ηδονών είναι το ξεφόρτωμα κάθε πόνου. Όπου είναι παρούσα η ηδονή και για όσο χρόνο είναι παρούσα δεν υπάρχει πόνος ή λύπη ή και τα δύο μαζί. - αποδ. Μάριος Βερέττας

IV. ΟΥ ΧΡΟΝΙΖΕΙ ΤΟ ΑΛΓΟΥΝ ΣΥΝΕΧΩΣ ΕΝ ΤΗ ΣΑΡΚΙ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΜΕΝ ΑΚΡΟΝ ΤΟΝ ΕΛΑΧΙΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟΝ ΠΑΡΕΣΤΙ, ΤΟ ΔΕ ΜΟΝΟΝ ΥΠΕΡΤΕΙΝΟΝ ΤΟ ΗΔΟΜΕΝΟΝ ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΟΥ ΠΟΛΛΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ, ΑΙ ΔΕ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΙ ΤΩΝ ΑΡΡΩΣΤΙΩΝ ΠΛΕΟΝΑΖΟΝ ΕΧΟΥΣΙ ΤΟ ΗΔΟΜΕΝΟΝ ΕΝ ΤΗ ΣΑΡΚΙ ΗΠΕΡ ΤΟ ΑΛΓΟΥΝ.

Αυτό που πονάει συνέχεια μέσα στη σάρκα δε διαρκεί πολύ. Ο δυνατότερος πόνος κρατάει ελάχιστο χρόνο, ενώ εκείνος που υπερβαίνει την ηδονη της σάρκας δεν συμβαίνει για πολλές ημέρες. Οι χρόνιες αρρώστιες στη σάρκα έχουν περισσότερη ηδονή παρά πόνο. - αποδ. Μάριος Βερέττας

V. ΟΥΚ ΕΣΤΙ ΗΔΕΩΣ ΖΗΝ ΑΝΕΥ ΤΟΥ ΦΡΟΝΙΜΩΣ ΚΑΙ ΚΑΛΩΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΣ <ΟΥΔΕ ΦΡΟΝΙΜΩΣ ΚΑΙ ΚΑΛΩΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΣ> ΑΝΕΥ ΤΟΥ ΗΔΕΩΣ, ΟΤΩ ΔΕ ΤΟΥΤΟ ΜΗ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΟΥΚ ΕΣΤΙ ΤΟΥΤΟΝ ΗΔΕΩΣ ΖΗΝ.

Δεν υπάρχει ηδονική ζωή εάν δεν είναι με φρόνηση, ομορφιά και δικαιοσύνη. Κι ούτε υπάρχει φρόνηση, ομορφιά και δικαιοσύνη εάν δεν είναι με ηδονή. Όπου δεν υπάρχει αυτό, δεν υφίσταται ηδονική ζωή. - αποδ. Μάριος Βερέττας

ΧΙ. ΕΙ ΜΗΘΕΝ ΗΜΑΣ ΑΙ ΤΩΝ ΜΕΤΕΩΡΩΝ ΥΠΟΨΙΑΙ ΗΝΩΧΛΟΥΝ ΚΑΙ ΑΙ ΠΕΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ, ΜΗΠΟΤΕ ΠΡΟΣ ΗΜΑΣ Η ΤΙ, ΕΤΙ ΤΕ ΤΟ ΜΗ ΚΑΤΑΝΟΕΙΝ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΤΩΝ ΑΛΓΗΔΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ, ΟΥΚ ΑΝ ΠΡΟΣΕΔΕΟΜΕΘΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑΣ.

Εάν δεν υπήρχε η ενόχληση από τις υποψίες περί των μετεώρων και περί θανάτου, μήπως είναι κάτι για εμάς, και επιπλέον η μη κατανόηση των ορίων των πόνων και των επιθυμιών, δεν θα επικαλούμασταν την μελέτη της φύσης.

ΧΙΙ. ΟΥΚ ΗΝ ΤΟ ΦΟΒΟΥΜΕΝΟΝ ΛΥΕΙΝ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΤΑΤΩΝ ΜΗ ΚΑΤΕΙΔΟΤΑ ΤΙΣ Η ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΦΥΣΙΣ, ΑΛΛ΄ ΥΠΟΠΤΕΥΟΝΤΑ ΤΙ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ, ΩΣΤΕ ΟΥΚ ΗΝ ΑΝΕΥ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑΣ ΑΚΕΡΑΙΟΥΣ ΤΑΣ ΗΔΟΝΑΣ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙΝ.

Δεν διαλύει κανείς τους φόβους ως προς τα σημαντικότερα πράγματα όταν δεν γνωρίζει τη φύση του σύμπαντος αλλά βασίζεται στους μύθους. Έτσι λοιπόν χωρίς την μελέτη της φύσης δεν απολαμβάνουμε ακαίρεες τις ηδονές.

XV.Ο ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΩΡΙΣΤΑΙ ΚΑΙ ΕΥΠΟΡΙΣΤΟΣ ΕΣΤΙΝ, Ο ΔΕ ΤΩΝ ΚΕΝΩΝ ΔΟΞΩΝ ΕΙΣ ΑΠΕΙΡΟΝ ΕΚΠΙΠΤΕΙ.

Ο πλούτος της φύσης και ορίζεται και ευκολοαπόκτητος είναι, ο δε των κενών γνωμών(που δεν περιέχουν τίποτε) εκπίπτει στο άπειρο. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XVI. ΒΡΑΧΕΑ ΣΟΦΩ ΤΥΧΗ ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΕΙ, ΤΑ ΔΕ ΜΕΓΙΣΤΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΤΑΤΑ Ο ΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΙΩΚΗΚΕ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΣΥΝΕΧΗ ΧΡΟΝΟΝ ΤΟΥ ΒΙΟΥ ΔΙΟΙΚΕΙ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙ.

Λίγα στο Σοφό η τύχη προσθέτει, τα δε μέγιστα και κυριώτατα ο λογισμός σπεύδει να τα επιτεύξει και κατά τον συνεχή χρόνο του βίου να διοικεί και να διοικήσει. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XVII. Ο ΔΙΚΑΙΟΣ ΑΤΑΡΑΚΤΟΤΑΤΟΣ, Ο Δ&rsquo ΑΔΙΚΟΣ ΠΛΕΙΣΤΗΣ ΤΑΡΑΧΗΣ ΓΕΜΩΝ.

Ο δίκαιος είναι αταρακτότατος, ο δε άδικος είναι γεμάτος από τη μεγαλύτερη ταραχή. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XIX. Ο ΑΠΕΙΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΙΣΗΝ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΗΔΟΝΗΝ ΚΑΙ Ο ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟΣ, ΕΑΝ ΤΙΣ ΑΥΤΗΣ ΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ ΤΩ ΛΟΓΙΣΜΩ.

Ο άπειρος χρόνος έχει ίση ηδονή με τον πεπερασμένο, εάν καταμετρήσουμε τα όριά της με λογισμό(λογική κρίση). - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XXIV. ΕΙ ΤΙΝ’ ΕΚΒΑΛΕΙΣ ΑΠΛΩΣ ΑΙΣΘΗΣΙΝ ΚΑΙ ΜΗ ΔΙΑΙΡΗΣΕΙΣ ΤΟ ΔΟΞΑΖΟΜΕΝΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΜΕΝΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΗΔΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΙΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΠΑΣΑΝ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗΝ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΙΑΣ, ΣΥΝΤΑΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑΣ ΛΟΙΠΑΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΗ ΜΑΤΑΙΩ ΔΟΞΗ, ΩΣΤΕ ΤΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟΝ ΑΠΑΝ ΕΚΒΑΛΕΙΣ, ΕΙ ΔΕ ΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΜΕΝΟΝ ΑΠΑΝ ΕΝ ΤΑΙΣ ΔΟΞΑΣΤΙΚΑΙΣ ΕΝΝΟΙΑΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΗ ΤΗΝ ΕΠΙΜΑΡΤΥΡΗΣΙΝ <ΕΧΟΝ>, ΟΥΚ ΕΚΛΕΙΨΕΙΣ ΤΟ ΔΙΕΨΕΥΣΜΕΝΟΝ, ΩΣ ΤΕΤΗΡΗΚΩΣ ΕΣΗ ΠΑΣΑΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΙΝ ΚΑΤΑ ΠΑΣΑΝ ΚΡΙΣΙΝ ΤΟΥ ΟΡΘΩΣ Η ΜΗ ΟΡΘΩΣ.

Αν απορρίπτεις απλώς την αίσθηση και δεν διαχωρίζεις την άποψη για κάτι(δοξαζόμενον) και αυτό που επιδέχεται επιβεβαίωση(προσμένον) και αυτό που είναι ήδη παρόν κατά την αίσθηση και τα πάθη και κάθε φανταστική επιβολή της διανοίας, συνταράσσεις και τις υπόλοιπες αισθήσεις με μια μάταια άποψη, έτσι ώστε θα οδηγηθείς να απορρίψεις κάθε κριτήριο. Εάν δε βεβαιώσεις και αυτό που επιδέχεται επιβεβαίωση και αυτό που δεν έχει την επιμαρτύρηση, πάνω στις έννοιες των απόψεών σου, δεν θα αποφύγεις την διάψευση, επειδή θα αφήσεις κάθε αμφισβήτηση κατά την κάθε κρίση, για το αν κάτι είναι ορθό ή μη ορθό. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XXVII. ΩΝ Η ΣΟΦΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥ ΟΛΟΥ ΒΙΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΤΗΤΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΕΣΤΙΝ Η ΤΗΣ ΦΙΛΙΑΣ ΚΤΗΣΙΣ.

Από όσα η σοφία προετοιμάζει στην μακαριότητα όλου του βίου, το μέγιστο είναι η απόκτηση της φιλίας. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

XXXI. ΤΟ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΔΙΚΑΙΟΝ ΕΣΤΙ ΣΥΜΒΟΛΟΝ ΤΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΜΗ ΒΛΑΠΤΕΙΝ ΑΛΛΗΛΟΥΣ ΜΗΔΕ ΒΛΑΠΤΕΣΘΑΙ.

Το της φύσεως δίκαιο είναι αυτό που συμβολίζει το συμφέρον στο να μη βλάπτουμε ο ένας τον άλλον ούτε και να βλαπτόμαστε. - αποδ. Τάκης Παναγιωτόπουλος

KEIMENO AΠΟ ΤΟ – www.epicuros.gr

ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ

ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΣΟΦΙΑ

Πρώτα από όλα, να θεωρείς ότι ο σκοπός της γνώσης των ουράνιων φαινομένων -είτε σε συνδυασμό με άλλες διδασκαλίες είτε αυτοτελώς-, δεν είναι άλλος από την ψυχική αταραξία και την απόκτηση μιας σταθερής πεποίθησης, όπως ακριβώς συμβαίνει και με κάθε άλλο κλάδο έρευνας. Και ότι δεν πρέπει να βιάζουμε τα δεδομένα για να τα ταιριάξουμε με μια απίθανη ερμηνεία ούτε να υιοθετήσουμε μια μέθοδο έρευνας πανομοιότυπη μ εκείνη που χρησιμοποιούμε όταν κρίνουμε τρόπους ζωής η όταν λύνουμε άλλα προβλήματα της φυσικής, όπως για παράδειγμα το ότι «το σύμπαν αποτελείται από ύλη και από άπιαστη ουσία» (κενό), η ότι «τα βασικά στοιχεία είναι αδιαίρετα» (άτομα), και άλλα παρόμοια θεωρήματα που δέχονται μονάχα μια εξήγηση, εναρμονισμένη με τη μαρτυρία των αισθήσεων. Δεν ισχύει το ίδιο με τα ουράνια φαινόμενα τα γενεσιουργά αίτια των τελευταίων μπορεί να είναι περισσότερα από ένα, και η ουσία τους να επιβεβαιώνεται με πολλούς τρόπους οι οποίοι να βρίσκονται σε αρμονία με τις αισθήσεις μας. Βλέπεις, δεν πρέπει να μελετούμε τη φύση βασιζόμενοι σε κενές υποθέσεις και αυθαίρετους νόμους, μα σε συμφωνία με τις απαιτήσεις των φαινομένων. Γιατί η ζωή μας δεν έχει ανάγκη από υποκειμενισμούς (ιδεολογίας) κι από κενές δοξασίες, αλλά από ψυχική ηρεμία.
Τα πάντα παραμένουν ακλόνητα αν εξηγηθούν με τη μέθοδο των πολλαπλών αιτίων, σε συμφωνία πάντοτε με τα αντιληπτά φαινόμενα όταν αποδεχτούμε, όπως θα έπρεπε, μια εύλογη εξήγησή τους. Αν όμως αποδεχτούμε μια θεωρία και απορρίψουμε μιαν άλλη τη στιγμή που κι αυτή η άλλη επίσης συμφωνεί με τα φαινόμενα, είναι φανερό πως εγκαταλείπουμε τη σφαίρα της επιστημονικής έρευνας και κατρακυλούμε στη μυθολογία.
Όλα τούτα, Πυθοκλή, να τα κρατήσεις καλά στο μυαλό σου. Γιατί θα σε βοηθήσουν να ξεκόψεις μια και καλή από τους μύθους και να ανακαλύψεις κι άλλες αλήθειες πάνω σε τέτοιου είδους φαινόμενα. Και βάλε τα δυνατά σου να εμβαθύνεις στις γενικές αρχές, στο θέμα της απειρότητας του σύμπαντος και στα σχετικά ζητήματα, κι ακόμη, στα κριτήρια της αλήθειας και στα πάθη της ψυχής, αλλά και στο τι επιζητούμε όταν τα στοχαζόμαστε αυτά. Διότι αν τα εξετάσεις διεξοδικά αυτά όλα μαζί, μετά θα μπορείς εύκολα να βλέπεις τις αιτίες των επιμέρους. Όσο για κείνους που δεν ικανοποιούνται μ αυτά, δεν θα είναι ικανοί να αποκτήσουν μια συνολική εικόνα των πραγμάτων ούτε θα μπορέσουν να φτάσουν στο σκοπό που εξυπηρετούν αυτές οι μελέτες.

ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ